Jaotualek Buddha’s page

จับใจ

เรื่อง : ฐิตินาถ ณ พัทลุง (thelifecompass@yahoo.com)

ถึงคุณเข็มทิศชีวิต

ขอบคุณมากที่ตอบจดหมายให้เมื่อเดือนที่แล้ว ลองไปฝึกหัดดูรู้ทันใจบางครั้ง เวลาความโกรธผุดขึ้นมาแล้วเราไปรู้ มันเหมือนเราจะเอามือไปจับอะไร แล้วมันลื่นสลายหายไปแบบไร้ร่องรอยเลย รู้สึกอัศจรรย์ใจกับการดูจิตมาก แต่บางครั้งมันก็ไม่ยอมหาย วันนี้ที่เขียนมาเพื่อจะบอกว่า ความทุกข์มันเบาบางลง แต่ยังไงก็ไม่อภัย อภัยให้เขาไม่ได้ คิดแต่อยากให้เขาได้รับผลของกรรมที่เขาทำ จนใจเร่าร้อนไปหมด ควรทำยังไงดี

…………………….

สวัสดีค่ะ

คุณครูคนหนึ่งมอบหมายโครงการให้เด็กนักเรียนทำ โดยให้เขียนชื่อคนที่นักเรียนเกลียด โกรธ อาฆาตพยาบาท ไม่พอใจไว้บนหัวมันฝรั่ง บางคนใช้สองหัว บางคนต้องใช้มันฝรั่งถึง 10 หัวก็มี แล้วคุณครูก็ให้นักเรียนนำถุงมันฝรั่งของตัวเองติดตัวไปทุกที่ ทั้งเวลาอาบน้ำ กินข้าว เล่น เข้านอน

พอเวลาผ่านไปหลายวันเข้า มันฝรั่งทั้งหลายเริ่มเน่า ส่งกลิ่นเหม็น หนัก เป็นภาระที่จะต้องหอบหิ้วไปทุกหนทุกแห่ง นักเรียนเริ่มบ่น เริ่มอุทธรณ์ คุณครูก็ยังให้แบกถุงมันฝรั่งต่อไป

จนครบ 7 วัน เป็นอันเสร็จสิ้นโครงการ นักเรียนแต่ละคนเฝ้าบ่นถึงภาระที่ต้องแบกไว้

คุณครูให้นักเรียนดูว่า นี่แหละความเกลียด ความโกรธ ที่เราแบกไว้ในใจ เป็นภาระหนัก ส่งกลิ่นเหม็นเน่า ทำให้ตัวเราต้องลำบาก ทุกข์ทรมานกับมันก่อนใคร

ความโกรธแค้นของคุณ คุณจะแบกมันไว้ก็ได้ ไม่มีใครว่าหรอก บางครั้งใจเรา มันก็ไม่ยอม ชีวิตถึงต้องให้บทเรียนกับเราแสนสาหัส ความทุกข์จะบดขยี้เราซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกว่าเราจะเห็นว่าถ่านไฟมันร้อน มือไปรับทีไร มันก็แสนทุกข์ทรมาน เมื่อไรที่ใจไปแบกไปยึดอะไรไว้ มันก็ทุกข์ให้เห็นทันที

หรือถ้ายังเห็นไม่พอ สังสารวัฏก็จะให้บทเรียนกับเรา นรกก็จะให้บทเรียนกับเรา จนเราเข็ดหลาบจำ ยอมปล่อย ยอมวาง

คุณฝึกรู้ทันใจ ก็ได้เห็นอยู่แล้วว่า ความรู้สึกอะไรๆ ก็เป็นของชั่วคราว แล้วก็สลายไป เราไปยึดไปแบกมันไว้ ความเจ็บปวดก็ยึดเยื้อคาราคาซัง รู้ทันความยึดถือลงไปทีละขณะ ทีละขณะ ทำเพื่อความสุข ความพ้นทุกข์ของใจเราเอง

ไม่ต้องไปห่วงเขาหรอกว่า กรรมจะไม่ให้ผลกับเขา

ที่แน่ๆ เห็นได้เลยตอนนี้ ก็คือ กรรมกำลังให้ผลกับคุณ ความโกรธแค้น ความพยาบาท เจ็บปวด แต่ก็หอมหวานพอที่คุณจะแบกมันแนบไว้กับใจ ไม่ยอมปล่อย ยอมวาง

ไฟกำลังไหม้หัวใจคุณ คุณพร้อมจะดับมันหรือยัง

 จากหนังสือพิมพ์ กรุงเทพธุรกิจ เม.ย’ 50