Jaotualek Buddha’s page

จับใจ

ฐิตินาถ ณ พัทลุง (thelifecompass@yahoo.com)

ปีเก่ากำลังจะหมดไป ในภาวะต่างๆ ที่เห็นกันวันนี้ หลายคนแทบขาดใจ คนมากมายฟังเพลงเฉลิมฉลองเทศกาลรื่นเริง แต่ภายในร้องไห้น้ำตาแทบท่วมหัวใจ

คืนวันผ่านไป ผ่านไป เราพาร่างกาย จิตใจเดินทาง เลือกทางผิดบ้าง ถูกบ้าง หลายครั้งที่เราคิดว่า เราพิจารณารอบคอบทุกด้าน มองเหตุมองผลถี่ถ้วน แต่ผลลัพธ์กลับออกมาผิดพลาด บีบคั้น จนแทบเอาชีวิตไม่รอด

ชีวิตไม่มีคำตอบที่ถูกต้อง เหมือนในห้องเรียน ผลลัพธ์ไม่ได้ขึ้นอยู่กับการกระทำของเราเพียงอย่างเดียว มีปัจจัยมากมายที่ช่วยกันให้ผล เป็นอย่างใจเราบ้าง ไม่เป็นบ้าง ไม่มีอะไรที่มั่นคง แน่นอน

ความทุกข์เป็นของขวัญ ที่ชีวิตส่งมาย้ำเตือนให้เรารู้ชัด ถึงความไม่มั่นคง ไม่แน่นอนของชีวิต เพื่อที่เราจะไม่ประมาท หลงละเลิงไปกับภาพมายาของความสุข

วันนี้คนที่เรารักที่สุดอาจจะจากไป สิ่งดีดีที่เราเคยมีหมดไป ทรัพย์สินเงินทองสุขภาพ ชื่อเสียง คำสรรเสริญ คนรอบตัว อาจจะหายไปภายในพริบตา เพราะทุกอย่างเปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา

ชีวิตให้บทเรียนกับเราซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถ้าเราตั้งสติ เป็นผู้ดี ผู้เห็น เราจะไม่รู้สึกว่าชีวิตโหดร้าย หรือเราเป็นผู้ถูกกระทำ เราจะเห็นความจริงของชีวิตที่ทุกสิ่งแค่เลื่อนไหลเปลี่ยนแปลงไม่มีสาระแก่นสารที่มั่นคง เมื่อไรที่เราจะเข้าไปยึดถือให้เป็นอย่างใจ เมื่อนั้นความทุกข์เกิดขึ้นทันที

ถึงเราไม่ยอมรับ ไม่เข็ด ไม่หลาบจำ ชีวิตก็จะส่งบทเรียนมาให้เราเรียนรู้ จนกว่าใจจะยอมรับความจริง ว่าไม่มีอะไรเป็นแก่นสาร สาระ มั่นคง ให้เรายึดถือได้อย่างแท้จริง

เมื่อสิบปีที่แล้ว ผู้หญิงคนหนึ่ง ตื่นเช้าขึ้นมาได้ยินชาวบ้านเปิดเพลงสวัสดีปีใหม่ ด้วยหัวใจที่รื่นเริง รอคอยที่จะได้พบครอบครัว พร้อมหน้าพร้อมตาในวันปีใหม่นี้ เพียง 1 ชั่วโมงให้หลัง เธอพบว่า คนที่รักเสียชีวิต ไม่มีโอกาสได้เห็นกันอีก ธุรกิจแทบล้มละลาย หมดคนรัก หมดเงิน ถูกข่มขู่ นินทา

แต่ความทุกข์ครั้งนั้น กลับเป็นของขวัญ ที่ทำให้เธอได้ค้นพบเข็มทิศชีวิตเป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของเธอ

เหตุการณ์ในชีวิต หลายครั้งมันก็แค่เกิดขึ้นตามธรรมชาติโดยที่เราไม่คาดฝัน แต่หลายครั้งก็เกิดขึ้นจากการกระทำของเราเอง ไม่ว่ามันจะเกิดขึ้นเพราะอะไร เมื่อปัญหาเกิดขึ้นแล้ว สิ่งเดียวที่เราทำได้คือ ตั้งหลักตั้งสติ ไม่ทำอะไรด้วยความรู้สึกแค่ชั่ววูบ ค่อยๆ คิดพิจารณา ให้เวลารวบรวม เรียบเรียง ปัญหา ทรัพยากรทางเลือกที่มีเหลือ ถ้าแย่ที่สุดเราเหลืออะไร ทางเลือกแต่ละทางให้ผลอย่างไร

แล้วหมั่นคอยรู้ทันใจ มีสติเห็นทันความรู้สึกนึกคิดที่ผุดขึ้นมาในใจ เวลาที่เราต้องเผชิญหน้ากับปัญหา ความกลัว ความกังวล หนักใจ โกรธ เสียใจ ที่ผุดขึ้นมา ล้วนเป็นส่วนเกินของการแก้ปัญหา ให้เราสักแต่ว่ารู้ สักแต่ว่าเห็นความรู้สึกที่ผุดขึ้นมาแล้วหายไป เหมือนพรายน้ำที่ไม่อยู่ตลอดไป ครอบงำใจเราไม่ได้ แล้วใช้ใจที่เป็นปกติมั่นคง ไม่ถูกความรู้สึกต่างๆ ครอบงำ มาตัดสินใจแก้ไขปัญหา เลือกทางเดินในชีวิต

ปีใหม่นี้ ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น จำไว้เสมอว่า ความทุกข์เป็นของขวัญ เป็นเหมือนประตู 2 บานในชีวิตให้เราเลือกเปิด การตัดสินใจด้วยความคิดชั่ววูบ เป็นหนทางพาชีวิตสู่ความหายนะ

การหมั่นคอยรู้ทันจิตใจ จนใจมั่นคงตั้งมั่น เป็นหนทาง เป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเรา

จากหนังสือพิมพ์ กรุงเทพธุรกิจ ธ.ค’ 49