Jaotualek Buddha’s page

จับใจ

เรื่อง : ฐิตินาถ ณ พัทลุง (thelifecompass@yahoo.com)

ดิฉันเขียนต้นฉบับชิ้นนี้ ใต้แสงอาทิตย์อ่อนๆ ตอนเย็น พระอาทิตย์ค่อยๆ เลื่อนตัวลงทะเลที่ขอบฟ้าหน้าบ้าน ความรู้สึกมันอบอุ่น นุ่มนวล จนอยากแบ่งปันให้เพื่อนร่วมทุกข์ทุกคน

จำได้ว่าตอนที่ขายบริษัทเสร็จเรียบร้อย บอกลาทุกคน ขอเกษียณตัวเอง ตอนอายุ 35 ปี มีแต่คนทักท้วงว่า แล้วจะอยู่ได้ยังไง ชีวิตไม่ว่างเปล่าเกินไปเหรอ วันนี้ 2 ปีผ่านไป กับชีวิตที่เรียบง่าย นุ่มนวล มีความสุขจนต้องขอบคุณทุกปัญหา ทุกอุปสรรคเมื่อ 9 ปีที่แล้วที่เคยยิ่งใหญ่ จนเราคิดว่าไม่มีทางผ่านมันไปได้ จนทำให้เราต้องหยุดคิด หยุดทบทวนชีวิต ว่าเรากำลังเดินไปไหน ทำอะไร ใช้ชีวิตอย่างไร จะพาเราไปถึงจุดหมายปลายทางที่เราต้องการจริงหรือเปล่า

คุณเคยหยุดถามตัวเองไหม ว่าคุณต้องการอะไรในชีวิต แล้วสิ่งที่คุณกำลังดิ้นรน ทุรนทุรายยื้อแย่ง ใช่สิ่งที่จำเป็นของชีวิตคุณ จริงๆ หรือเปล่า ลองหยุด..ถามตัวเอง อย่ายอมให้ความเคยชิน กลืนกินชีวิตของเรา ชีวิตอ่อนโยน ละเมียดละไม เกินกว่าที่เราจะหายใจทิ้งไปวันๆ ท่ามกลางชีวิตสำเร็จรูป สังคมอัตโนมัติ ตั้งแต่บะหมี่ กาแฟ ไปจนถึงแปรงสีฟันไฟฟ้า เราเร่งรีบจนสำลักชีวิต หรือไม่ก็ปล่อยมันไหลไป จนไม่รู้ว่ากำลังทำอะไร เพื่ออะไร เหมือนหมา แมว ที่นอนเหม่อๆ หลงๆ กิน นอน ผสมพันธุ์ ฉี่ทับที่กัน ไม่ได้อย่างใจก็กีดกัน คิดว่าตัวเองได้เสพสุขอย่างเต็มที่ แล้ววันหนึ่งก็ตายจากโลกนี้ไป

ในชีวิต เราเรียนรู้อะไรมากมาย แต่ไม่เคยรู้ความลับที่สำคัญที่สุดของชีวิต ไม่เคยรู้ความจริงว่า ความสุข ความทุกข์ เกิดขึ้นได้อย่างไร อะไรทำให้เราต้องวิ่งพล่าน ดิ้นรนตั้งแต่เกิดจนตาย

ถ้าเราถอยออกมามองโลกอย่างผู้ดู เราจะเห็นว่าทุกคน รวมทั้งตัวเราน่าสงสาร ดิ้นรน ค้นหาความสุข ความมั่นคงที่แท้จริง ระหว่างทางก็เผลอเบียดเบียนทับเส้นกันไปมา แต่ละคนก็พยายามรักษามุมของตัวเอง เมื่อมีโอกาสก็พยายามขยายอาณาเขตความรู้สึกความมั่นคงของตัวเองออกไป ผ่านทางวัตถุ สิ่งของ เงินทอง ชื่อเสียง คน ความรัก เพื่อจะพบว่า ยิ่งมี ยิ่งเป็นอะไรมากๆ ก็ยิ่งถูกกระทบได้ง่ายมากขึ้น ความยึดถือในความคิดความเห็น ความเป็นตัวเรา ของของเรา ยิ่งมีมากขึ้น ก็ยิ่งถูกกระทบกระเทือนได้มากขึ้น

เคล็ดลับของชีวิตก็คือ เราจะมี จะเป็น จะครอบครองอะไรก็ได้ แต่เมื่อไรที่ใจเรา แอบไหลไปยึดถือ เกาะเกี่ยวว่าของๆ เรา ห้ามเปลี่ยนแปลง ห้ามเลิกรัก ห้ามจาก ห้ามตาย ห้ามล้มเหลว ใจไหลไปสร้างเงื่อนไขเมื่อไร ความหนักความทุกข์เกิดขึ้นทันที ก็ให้รู้ทัน

การหมั่นคอยรู้ทันจิตใจตัวเอง เฉลียวใจ หันกลับมาเห็น มาระลึกได้ ว่าขณะนี้ใจกำลังทำอะไร รู้สึกอย่างไร แอบไปคิดไปสร้างเงื่อนไขความทุกข์ ไว้ให้ตัวเอง เป็นอาวุธลับที่สำคัญของชีวิต

คนทั่วไปจะเข้าใจว่า เรารู้ทุกอย่างที่เราคิด ที่เรารู้สึก แต่ความจริงแล้ว เราถลำเข้าไปอยู่ในโลกของความคิด ความรู้สึก ถ้าเมื่อไรที่เราเกิดฉุกใจ ระลึกได้เห็นอาการที่เราถลำเข้าไปอยู่ในความคิด ใจของเราจะตื่น หลุดออกมาเป็นผู้รู้ ผู้ดู ผู้เห็น ไม่ใช่ผู้เป็น ไม่ใช่ผู้ทุกข์ ไม่ใช่ผู้แบกของหนักอย่างที่เคย

เมื่อไรที่เราฝึกสังเกตจิตใจตนเอง จนเห็นทันเวลาที่ใจหลงคิด หลงโกรธ หลงเสียใจ หลงถลำเข้าไปในความคิด ความรู้สึกของตัวเอง ใจจะสงบมั่นคง ตั้งมั่น ไม่ว่าสถานการณ์ภายนอกจะเป็นอย่างไร แม้กระทั่งความรู้สึกทุกข์ ปั่นป่วน แปรปรวนภายในใจเราเอง ก็เป็นเพียงสิ่งที่ถูกรู้ ถูกดู ไม่กระทบกระเทือนถึงใจที่เป็นผู้รู้ ผู้ดู

ฝึกใจให้เป็นผู้รู้ ผู้ดู ไว้เป็นอาวุธลับของชีวิต ความรัก ความสุข ความสำเร็จ ที่มั่นคง ปลอดภัย เริ่มต้นที่ใจเราเอง

จากหนังสือพิมพ์ กรุงเทพธุรกิจ ต.ค’ 49